ม่รู้จริงๆว่าเล่มไหนมาก่อนกันแน่ ระหว่าง Day Shock กับ 7 ลิขิตชะตาสยอง (ไปดูที่เค้าพรีวิวมา เหมือน Day Shock การเล่าเรื่องมันจะโหดกว่า) 555+ จริงๆก็กะว่าจะเอามารีวิวต่อเนื่องกันนั่นแหละ พร้อมกับ Unknown Fear แต่ หูย– มันจะหายากไปไหนฟะ!!!! ก็เลยคิดว่าถ้าจะรอต่อไป คงได้แก่ตายพอดี ก็เลยลัดคิวเขียนมันซะเลย
—————————————————————
ก็ตามปกตามชื่อนั่นแล เป็นรวมเรื่องสั้นการ์ตูนผี 7 เรื่องรวด แบบเดียวกับรวมเล่ม Seven Days ของณัฐพล อยู่วิทยานั่นแหละ — สนุกรึเปล่าไม่รู้ แต่ที่แน่ๆ เชื่อว่ามันจะต้องเป็นการ์ตูนที่หมดแผงไวแน่นอน ด้วยความที่มันเป็นการ์ตูนผี ค้ำจุนโลก ถึงไม่รู้เนื้อใน คนก็จะซื้อมาอ่านหาความสยองให้จงได้ ซึ่งบางเรื่อง จะมีรึเปล่าก็ไม่รู้ ก็ต้องเสี่ยงดวงเอา….
—————————————————————
สรุปเรื่องย่อ

– โชคใต้ฝา ผู้หญิงคนหนึ่งถูกฝาขวดลิปตันตามหลอกหลอน ซึ่งหากต่อชื่อใครได้ คนนั้นจะต้องตาย แต่ภายหลัง ดูเหมือนมันจะต่อให้เองซะแล้ว….

– ป้ายสุดท้าย ผู้หญิงคนหนึ่งมักจะหลับบนรถ เลยมาสุดสายบ่อยๆ แต่คราวนี้ มันนำพาเธอไปที่ที่เธอเองนั้นไม่สามารถกลับมาได้อีกต่อไป

– จับปลาสองมือ ผู้หญิงคนหนึ่ง รับโทรศัพท์กับคนแปลกหน้าจากตู้สาธารณะ เหตุการณ์นั้นนั่นทำให้เธอเริ่มชอบเขาขึ้นมาทันที แต่ด้วยความที่เธอเองก็คบผู้ชายคนอื่นด้วย นำมาซึ่งบทสรุปที่สยองและหักมุมตามมา

– จิตวิปลาส ความคิดของชายคนหนึ่งที่ชอบสมมติการตายของคนที่เดินผ่านไปมาอย่างสยดสยอง มันวกกลับมาที่เขาเองจนได้

– แด่เธอผู้จากไป ผู้ชายคนหนึ่งต้องไปเที่ยวทะเลกับเพื่อนๆในที่ทำงาน แต่แฟนเก่าของเขาที่ตายไปต้องการให้ใครซักคนไปอยู่ด้วย เขาจะถูกแฟนเก่าเอาชีวิตไปหรือไม่?

– FREEDOM เพื่อนสาวสองคนย้ายบ้านมาอยู่ที่เดียวกัน ได้เห็นคนถูกรถชนตาย แต่ก็กลับฟื้นขึ้นมาได้ในวันต่อมา หมู่บ้านแห่งนี้มีความลับอะไรอยู่นะ?

– FRIENDHELL.COM ระวังข้อความแชทลึกลับเอาไว้ให้ดี เพราะมันอาจจะต้องการเอาคุณไปอยู่ด้วย!!!!
—————————————————————
เอ่อ….ก็พอจะเข้าใจได้ทันทีเลยว่าทำไมคนเขียนก็ไม่ชอบ คือมันอ่านง่าย จบไวเอามากๆ (อ่านทั้งเล่ม 20 นาทีก็จบแล้ว) …แทบจับบรรยากาศสยองไม่ได้เลย เหมือนงานออกมาไม่เต็มที่ — เอ้อ!!! แต่ก็น่าจะเหมาะสำหรับคนขวัญอ่อนอยู่นะ เพราะฉากตายก็ไม่ได้สยองอะไรมาก (ยกเว้นฉากรถไฟแค่ฉากเดียวเท่านั้น โดนล้อตัดตัวขาดสามท่อนเลยว้อย!!!) ไอ้ฉากตายไม่สยองน่ะไม่เท่าไหร่ (ด้วยเทคนิคภาพที่ทำออกมาโล่งซะเหลือเกิน) แต่การเดินเรื่องที่ไม่ชวนให้ตื่นเต้นนี่สิปัญหา มันให้ความรู้สึกเหมือนเล่าเรื่องผีธรรมดาซะมากกว่า ดังนั้นแล้ว พออ่านจบก็ไม่มีอะไรให้น่าจดจำ ให้อารมณ์ผ่านมาแล้วก็ผ่านไปมากๆ
—————————————————————
เห็นคนเขียนบ่นว่าวาดผู้หญิงไม่สวย แต่จริงๆแล้วมันออกมาดูดีในระดับหนึ่งเลยนะ คนเขียนคิดไปเองน่า (ส่วนงานฉากดีแค่ไหน ตรงนี้ไม่ต้องพูดกันอีกแล้ว มาตรฐานไทคอมิค ก็รู้ๆกันอยู่ว่าสุดยอดแค่ไหน) แต่น่าเสียดายสุดๆที่งานภาพ การเล่าเรื่อง และบรรยากาศ มันยังเอื้อไม่พอที่จะทำให้เรารู้สึกสยองได้จริงๆ อย่างน้อยก็พออ่านได้เพลินๆอยู่
—————————————————————
ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าคนเขียนมีอะไรกับคนโดนรถชนเป็นการส่วนตัวขนาดนั้น หูย!!! มาแบบเกือบครึ่งเล่ม ตายเลือดอาบหน้ากันทั้งนั้น ซึ่งจริงๆแล้ว กลับวาดออกมา ดูสวยมากกว่าสยองอีกนะ — มันอาจจะไม่เจาะกลุ่มนักอ่านสายโหดก็จริง แต่มันก็ดีในอีกแง่หนึ่ง เล่มนี้คนกลัวผีก็อ่านได้ (ถ้าคุณตายขึ้นมา อยากจะตายแบบสยองเรอะ!!?!)
—————————————————————
ปัญหาใหญ่ที่สุดของเล่ม (ที่จะไม่พูดไม่ได้เลย) กลับอยู่ที่ความไม่สมเหตุสมผลของพล็อต แบบต่อเนื่อง เพราะมันเกิดขึ้นแทบจะทุกเรื่องเลย — ตลอดการอ่านเราจะได้พบกับความสยองแบบไร้เหตุผลล้วนๆ คือเราจะไม่มีทางรู้ได้เลยว่า ผีพวกนี้มันมีเหตุผลและแรงจูงใจที่จะเอาชีวิตคนไปทำไม เพราะทุกสถานการณ์ที่เกิดขึ้น เป็นการสุ่มมั่วหมด อย่างผีฝาขวดงี้ ไม่เข้าใจ ทำไมต้องฆ่าคนโดยใช้อาถรรพ์ฝาขวด? (โอ้ก๊อด) คือ…จะสร้างไอเดียแปลกๆโดยไม่มีที่มาที่ไปแบบนี้ไม่ได้นะว้อย!!!! (นึกว่าจะเกิดขึ้นแค่รวมเล่ม Someting ซะอีก กรรม)
—————————————————————
พอเข้าสู่เรื่องที่สอง ป้ายสุดท้าย คนเขียนก็รีไซเคิลตัวละครจากเรื่องแรกมาใช้ต่อ (แต่..แต่มันตายกันหมดแล้วไม่ใช่เรอะ!!?!) โอเค ไม่เป็นไรๆ อย่างน้อยก็พออ่านเพลินอยู่บ้าง ถึงเรื่องมันจะจืดไปบ้างก็เถอะ จนข้ามมาเรื่องต่อๆมา ตรรกะมันเริ่มจะมั่วๆ แบบกู่ไม่กลับเลยคราวนี้ (ตรงนี้ถ้าจะอ่านเอาสนุก มันก็พอปล่อยผ่านได้อยู่ แต่ถ้าอ่านเอาจริงจัง คุณอาจจะไม่ชอบ) คือผีมันจะฆ่าคนอย่างเดียวเลย ตูจะบ้าตาย มีอยู่เรื่องหนึ่ง …แค่จินตนาการว่าคนๆนี้จะตายแบบนี้เฉยๆ ก็โดนผีตามอาฆาตแล้ว เฮ้ย!! คือตูแค่คิดเฉยๆ ไม่ได้จะไปฆ่าเค้าให้ตาย ตูผิดอะร้ายยยย!!! ไอ้เรื่องจับปลาสองมือนี่ก็เหมือนกัน มันไม่สมเหตุสมผลตั้งแต่ ตอนยืนรอรถเมล์ อยู่ๆสาวเจ้าก็ไปรับสายตู้โทรศัพท์สาธารณะของใครก็ไม่รู้ แล้วก็คุยกันจีบกันตรงนั้นเลย (here ไรวะเนี่ย!!?!) แล้วพฤติกรรมของฆาตกรที่บอกว่า ชอบฆ่าคนหลายใจ แต่บริบทของเรื่อง มันเหมือนจะหาเรื่องฆ่าซะมากกว่า (เอ็งก็พอกันนั่นแหละ จีบสาวไปทั่ว แล้วลวงมาฆ่าไม่ใช่รึไงฟะ!!?!)
—————————————————————
บทสรุปของเรื่อง FREEDOM เป็นอะไรที่เลวร้ายมากที่สุดในเล่ม — มั่ว อาจจะเบาเกินไปสำหรับการนิยามเรื่องนี้ คือนางเอกมันดอดเข้าไปถึงบ้านหลังหนึ่ง ที่เหมือนบ้านหมอผี (แค่นอกบ้านก็น่าสงสัยแล้ว แต่ก็ยังทะลึ่งจะเดินเข้าไป) — เฮ้อ ก็คงจะรอดหรอกมั้ง รูปแบบบ้านแบบนั้นใครมันจะโง่เข้าไปตาย — แต่มันก็ไม่มั่วเท่าการไปเปลี่ยนหัวคนเพื่อต่อชีวิต แต่มันออกไปใช้ชีวิตข้างนอกด้วยหัวเดิม (งงมั้ย?) เดี๋ยวนะ!!?! คือเอ็งไปเปลี่ยนหัวมาไม่ใช่เรอะ!!?! แล้วมันจะเป็นหัวเดิมได้ยังไงล่ะเฮ้ย!!?! มันน่าจะเป็นการเปลี่ยนร่างกายมากกว่าสิ คือผมไม่ได้เมาอยู่ใช่มั้ย?
—————————————————————
ที่ดูดีที่สุดในเล่มจริงๆ น่าจะมีแต่เรื่อง “แด่เธอผู้จากไป” เรื่องเดียวเท่านั้นล่ะมั้ง — ที่การเล่าเรื่อง การหักมุม ทำได้ดีเทียบเท่ามาตรฐานการ์ตูนสยองขวัญเลย แต่นอกนั้นก็นะ…. meh ขนาดเรื่องสุดท้ายที่พล็อตดูเหมือนจะน่าสนใจ ยังช่วยยื้อชีวิตการ์ตูนไว้ไม่ได้เลย
—————————————————————
จะบอกว่าเป็นการยกระดับจากการ์ตูนเล่มละห้าบาท ก็ดูเหมือนจะทำตามที่พูดไม่ได้ซะทีเดียว คืออารมณ์การอ่านแทบไม่ต่างกันเลย เฮ้อ!! ตรงนี้ก็ได้แต่หวังว่า รวมเล่มเรื่องอื่นๆของเขาทั้ง Day Shock และ Unknown Fear จะไม่ทำให้ผิดหวังซ้ำสองสมกับความหายากของมันนะอีกนะ
—————————————————————
แต่สำหรับใครคนไหนคิดจะมาขอเล่มนี้เพียงเพราะเห็นผมกดคะแนนต่ำ — จะบอกว่า….ผมไม่ส่งต่อให้ใครนะเฮ้ย!!!
—————————————————————
เรื่องที่ชอบมากที่สุด/ แด่เธอผู้จากไป
เรื่่องที่ชอบน้อยที่สุด/ เรื่องที่เหลือ

(สรุป 5/10)

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องข้อมูลจำเป็นถูกทำเครื่องหมาย *