มังกร สรพล หรือในนามปากกา M Dragon (คนอะไรชื่อมังกร 5555+) ได้มีโอกาสกลับมาเขียนการ์ตูนแอ็คชั่นอีกครั้ง หลังจากที่เรื่องก่อนหน้านั้นอย่าง “กรุผี” ทำออกมาได้น่าผิดหวังมาก (ซึ่งเราได้อธิบายเหตุผลในรีวิวไปแล้ว หลักๆจะติดปัญหาที่เนื้อเรื่องและบทพูด) — จุดเด่นในงานของมังกรที่เห็นกันมาโดยตลอดคือ มีลายเส้นสวยมากๆ (ซึ่งเป็นที่ถูกใจนักอ่านรุ่นเก่า 5555+) โดยเฉพาะตัวละครหญิงที่ผมชอบเป็นพิเศษ ซึ่งมีอิทธิพลมาจากงานของ Mazakasu Katsura แบบเห็นได้ชัด (แต่เส้นจะเข้มกว่า มีความเป็นการ์ตูนแอ็คชั่นมากกว่า)

และนี่…ก็เป็นผลงานเรื่องใหม่ของเขา ในธีมแอ็คชั่นไซไฟ ซึ่งเกี่ยวกับมนุษย์กลายพันธ์ุไล่ฆ่าคน — ยีน (ชื่อเรื่อง) ในที่นี้ไม่ใช่สิ่งที่กำหนดลักษณะของร่างกายแต่อย่างใด แต่เป็นชื่อของนางเอก ที่ต้องต่อสู้กับสัตว์ประหลาดกลายพันธ์ุที่หลุดออกมาจากห้องทดลอง และฆ่าชาวเมืองที่เดินผ่านไปเกือบสิบคนต่างหาก — โดยทั้งพระเอกและลูกสาวของเพื่อนที่ถูกฆ่า เป็นผู้เหลือรอดในเหตุการณ์นี้ ทำให้ฝ่ายชายต้องร่วมต่อสู้กับนางเอกด้วย การทดลองผสมเซลล์ของมนุษย์เข้ากับเซลล์พืชและเซลล์สัตว์เพื่อสร้างสิ่งมีชีวิตใหม่ที่มีความสามารถพิเศษเหนือมนุษย์ เป็นไอเดียที่น่าสนใจมาก ถึงจะเขียนออกมาดูไม่ค่อยมีหลักการอะไรมากก็เถอะ เอาเข้าจริง นี่ก็ถือเป็นความหวังใหม่ของวงการวิทยาศาสตร์เลยนะ แต่ก็อย่างว่า ตามสูตร การทดลองล้มเหลว เพราะเซลล์สัตว์ป่าที่ผสมเข้าไป ทำให้ปลุกสัญชาตญาณดิบ กลายเป็นมนุษย์กลายพันธ์ุ ฆ่าคนในสถาบันวิจัยตายกันหมด และออกมาหาเนื้อมนุษย์สดๆกินข้างนอก (และก็เป็นอย่างที่เห็น) — จะบอกว่าพวกพล็อตหนังสัตว์ประหลาดเกรด B นี่แหละสนุก สามารถเล่นอะไรกับเนื้อเรื่องได้อีกเยอะ

แต่ปัญหามันอยู่ที่ตอนจบน่ะสิ คือ…มันก็พอจะเมคเซนส์อยู่บ้าง ยังพอเอาไปแกะเนื้อเรื่องได้อยู่ แต่ไอ้ตอนจบที่ว่า ดันทำให้เนื้อเรื่องของกลุ่มตัวเอกที่สู้กันอย่างเอาเป็นเอาตายมาโดยตลอด มันเสียเปล่าไปเลย ไอ้พวกนั้นมาทีเดียว ปิดเกมทันที 5555+ สรุปคนเขียนเลือกตอนจบไม่ดีนั่นเอง เอาความตื่นเต้นจาก 10 กว่าตอนของตูคืนม้าาาา!!!!!!

(สปอยล์ตอนจบ)
ตอนจบของเรื่องนี้คือ ขณะที่กลุ่มตัวเอกเริ่มสู้กับมันไม่ไหว จู่ๆก็มีกลุ่มคนสวมชุดเกราะต่างดาวหน้าตาเหมือนสัตว์ประหลาด มาจับสัตว์ประหลาดกลายพันธ์ุขึ้นยานไป และบอกกับพระเอกว่า “ทั้งหมดเป็นแค่การทดลองที่ผิดพลาด เหตุการณ์เหล่านี้จะไม่เกิดขึ้นอีก มันจบลงแล้ว” แล้วก็ขับยานจากไป สุดท้ายกลุ่มตัวเอกก็รอดชีวิตกันหมด (ไม่ถึงกับสปอยล์หรอกมั้ง นี่ยังไม่ลงในส่วนที่ต้องเจาะลึกนะเนี่ย)

 แต่ก็ยังดีที่ว่า คนเขียนได้คลายปมในส่วนที่มาที่ไปของนางเอกและการสร้างสัตว์ประหลาดกลายพันธ์ุไปเรียบร้อยแล้ว ทำให้ตรงส่วนนั้นไม่ค่อยมีอะไรให้ค้างคาเท่าไหร่ ตรึงเราได้เป็นสิบๆตอน — แล้วก็…ชอบไอเดียการกำจัดปีศาจด้วยเลือดของนางเอกมากๆ โดยใช้หลักวิทยาศาสตร์ (กระบวนการฟาโกไซโทซิส ในที่นี้หมายถึง กระบวนการที่เซลล์เพศเมียกัดกินเซลล์เพศผู้จนหมด ทำให้เพศผู้ตาย มักเกิดกับการผสมพันธุ์ของแมลงบางชนิด) — อีกทั้งตัวละครในเรื่องมีความคิดเป็นเหตุเป็นผล มีเลือดเนื้อและดูมีความรู้สึกนึกคิดมากกว่าเรื่อง “กรุผี” ซะอีก อย่างฉากที่พระเอกไม่กล้ายิงนางเอกตามคำสั่ง เพราะตัวเองเป็นหมอที่ช่วยชีวิตคน — ดังนั้น การคลี่คลายเรื่องราวในบางส่วนที่สำคัญ ไอเดียเรื่องที่น่าสนใจ และการวาดตัวละครที่สวยมากๆ จึงกลายเป็นแต้มบวกของเรื่องนี้ไป

จริงๆถ้าไม่ตัดจบ มันจะออกมาดีกว่านี้นะเนี่ย ถึงจะเป็นผลงานออริจินอลเรื่องสุดท้ายของค่ายไทคอมิค — น่าตลก ที่งานที่ดีที่สุดในชีวิตของเขา กลับไม่ใช่การ์ตูนแนวแอ็คชั่นที่เขาชอบ (ว่าวที่ตอนจบทุกที ฮ่วย!!!) ถ้าคนเขียนวางแผนเนื้อเรื่องให้ลงตัวตั้งแต่แรก หาตอนจบที่เคลียร์กว่านี้ มันก็จะไม่ลงเอยอย่างที่เห็น — แล้วอีกอย่าง ทำไมชอบบอก ไม่พอใจกับผลงานตัวเอง บ่อยจัง เห็นเขียนในคำนำตลอดเลย นี่เรื่องที่ 4 แล้วนะ — แต่ไม่เป็นไร ไม่เป็นไร ยังไงก็จะติดตามไปเรื่อยๆอยู่ดี 5555+ (ตกลงนี่รีวิวการ์ตูน หรือ บทความวิทยาศาสตร์กันแน่ฟะเนี่ย เขียนเองเริ่มงงเองแล้ว 5555+)

(สรุป 7/10)

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องข้อมูลจำเป็นถูกทำเครื่องหมาย *