บลิทซ์ รอยัล หรือ BATTLE ROYALE II เป็นเรื่องราวแบบเดียวกับ Battle Royale ที่ท่านรู้จักครับ เพียงแต่ครั้งนี้ เป็นเรื่องราวของทางฝั่ง ทหารเรือบ้าง หลังจากเห็นทหารบกมีผลงานในการจับเด็กมาฆ่ากันแล้ว เพื่อไม่ให้น้อยหน้า ก็จับเด็กมาฆ่ากันบ้างดีกว่า ไม่ใช่สิ ต้องเรียกว่า นำเด็กๆ มาเข้า โปรแกรมพิเศษกองทัพเรือ ถึงจะถูก เรื่องเปิดเรื่องด้วยการแนะนำให้รู้จัก โนมูระ มาโคโตะ เด็กหญิงแห่ง ม.3 ห้อง 2 โรงเรียนมัธยมต้น ชิกะโนะโทริเดะ ผู้มีความกลัวในจิตใจเป็นเรื่องปกติ และเธอก็คิดว่าเธอนะเป็นตัวซวยสำหรับคนอื่นอยู่เสมอ แม้เพื่อนๆเธอจะบอกว่าเธอนะคิดไปเองนะ ด้วยความที่ปีนี้เป็นปีที่เธออยู่ ม.3 ซึ่งเด็ก ม.3ทุกคนในประเทศนี้รู้กันดีว่า ทุกๆปีจะมีชั้นเรียน ม.3 ดวงซวยที่ถูกเลือกเข้าไปยังโปรแกรมพิเศษเพื่อฆ่ากันทุกๆปี มาโคโตะก็เลยกังวลเป็นพิเศษว่าความซวยของเธอจะพาเพื่อนซวยไปด้วย

แต่ก็มีห้อง ม.3 ที่โดนเลือกไปแล้วนั้นทำให้เธอสบายใจ และวันนี้เธอกับเพื่อนๆ ต้องเดินทางไปทัศนะศึกษากันทั้งห้อง เธอจึงเดินทางด้วยความสบายใจ เมื่อถึงที่พักและมีกิจกรรม รักๆ ใคร่ๆ กับเพื่อนชายที่เธอชอบ ทุกอย่างก็โดนขัดขวางโดยทหารกลุ่มนึง ก่อนจะนำมารวมกันเพื่อแจ้งว่า ยินดีด้วยนะทุกคน เพราะทุกคนได้รับเกียรติให้เข้าโครงการพิเศษของกองทัพเรือนะเธอ ต่อไปนี้ทุกคนต้องอยู่ในกฎระเบียบของทหารเรืออย่างเคร่งครัด เพราะหากฝ่าฝืนสิ่งที่จะได้รับคือความตาย นั่นคือสิ่งที่ มาโคโตะ ได้รับ และตอนนี้เธอเชื่ออย่างสุดใจว่า เธอนั้นคือตัวซวยที่ทำให้โดนเข้าโปรแกรมนี้ แต่คราวนี้ไม่ใช่แค่เธอที่เชื่อ เพราะมีเพื่อนบางคนที่เชื่อตามนั้นด้วย นี่คือการเดินทางที่ไม่อาจจะกลับมาพร้อมกันทุกคนได้ใน บลิทซ์ รอยัล ครับ

หากใครเคยดูการ์ตูนเรื่อง Battle Royale มาก่อนคงจะรู้ว่า เรื่องนี้ขายความเถื่อนดิบเป็นพิเศษครับ การที่เพื่อนๆ ต้องมาอยู่ในสถานะการณ์ที่เรียกว่าไม่ฆ่าเพื่อนก็ไม่รอดนะ นี่มันโหดแค่ไหน ถ้าเราโดนจับไปอยู่ในโปรแกรมนั้นบ้างนี้คงบ้ากันไปเลยนะครับ เพราะหากโดนจับไปอยู่กับคนไม่รู้จักและต้องฆ่าอันนี้ก็โหดแล้วนะแต่คงคิดแค่ว่าไม่ฆ่าก็ถูกฆ่าได้เพราะนั่นคือกับคนที่ไม่รู้จักกันมาก่อน แต่กับเพื่อนๆ ที่เล่นสนุก

ใช้ชีวิตอยู่ร่วมกันมาอย่างนาน การต้องมาจ้องหน้าแล้วฆ่ากัน นี้หาเหตุผลอะไรมาซับพอร์ทให้รู้สึกดีไม่ได้เลยนะครับ นั่นคือประเด็นหลักๆที่เราต้องเจอในเรื่องนี้. และเรื่องนี้ก็มีการดำเนินไปทำนองนี้เหมือนกันครับ แต่สำหรับกองทัพเรือ เขาเริ่มโปรแกรมด้วยการให้รวมกลุ่มกันก่อนแบ่งแยกเป็นสีและทำภารกิจร่วมกันก่อน ไม่ได้แยกคนแล้วให้ฆ่ากันเลย แต่ความยากของภารกิจก็ยากขึ้นจนไปเจอเรื่องที่ต้องฆ่ากับทหารและตายจริงๆแล้วถึงนำไปสู่การฆ่ากันเองระหว่างเพื่อนครับ

ภาคแรกเราจะเห็นการที่เด็กแต่ละคนหาเหตุผลในการฆ่าหรือหนีหัวซุกหัวซุนให้พ้นจากการฆ่าที่แม้จะหนียังไงก็ไม่รอดเพราะสร้อยคอติดระเบิด เรื่องนี้สร้อยคอติดระเบิดยังเป็นเงื่อนไขสำคัญในการฆ่าผู้ขัดขืน แต่รายละเอียดในโปรแกรมกองทัพเรื่อนั้นจะไต่ระดับไปเรื่อยๆ ครับ และก็ใส่ความขัดแย้งเข้าไปให้ทะเลาะกันเองอย่างมีนัยยะ ซึ่งต้องเรียกว่าภาคนี้ มีการแบ่ง และทดสอบเด็กๆเป็นระยะ เพื่อให้นำไปสู่ผลตอนท้ายก็คือการฆ่ากันเองครับ

กลับมาที่ มาโคโตะ ประเด็นที่เรื่องนี้ใช้มาโคโตะ เป็นตัวนำและสร้างให้เธอรู้สึกว่าเป็นตัวซวยนี้เป็นอะไรที่แปลกดีนะครับ แต่สิ่งที่มาโคโตะต้องเจอก็เป็นอะไรที่เป็นมนุษย์เป็นอย่างมาก ประเด็นที่เวลาคนเราเจอปัญหาอะไรหนักๆแล้วมักจะต้องหาใครซักคนเป็นคนรับผิดชอบปัญหานั้น ทั้งๆที่จริงๆแล้วปัญหานั้นอาจไม่ได้เกิดขึ้นจากคนๆนั้น แต่จิตใจมนุษย์ไม่อาจจะปล่อยความรู้สึกนี้ไปเฉยๆได้ เราต้องหาใครหรือเหตุผลซักอย่างเพื่อโทษสิ่งนั้นว่าเป็นเพราะเธอหรือเขา ปัญหาทุกอย่างจึงเกิดอย่างนี้

เพราะอย่างครั้งนี้ มาโคโตะ ไม่ได้เป็นคนหรือสาเหตุที่ทำให้เพื่อนทุกคนเจอกับโปรแกรมนี้ แต่เป็นเพราะเธอเอาแต่คิดว่าเป็นเพราะฉัน ฉัน ฉัน ทำให้บางคนมีโอกาสใส่ความรู้สึกกลับไปยังเบ้าตัวนั้นเพื่อทำให้ตัวเองรู้สึกเป็นแค่คนที่ต้องมารับกรรมนี้ เราจะได้เห็นสิ่งที่ควรได้เห็นในเรื่องนี้ การฆ่า การทรยศ การหักหลัง การเป็นน้ำหนึ่งใจเดียว และความตาย ครบครันในเรื่องนี้ครับ

จริงๆ ประเด็นที่ผมชอบคือประเด็นที่เกิดขึ้นในหมู่เพื่อนๆที่โดนโปรแกรมนี้คอยกัดกร่อนและทางเลือกที่เด็กแต่ละคนเลือกเดินนะครับ เพราะนอกจากนั้นเรื่องนี้ก็ยังไม่ทำให้ผมเข้าใจว่าการทำแบบนี้มันมีผลดีอย่างไรอยู่ดีแหล่ะครับ แต่ก็ถือได้ว่าทำให้ผมได้อ่านอีกงานของ อ. เขาแหละกันนะครับ เรื่องนี้มีการดำเนินเรื่องที่ไม่ยืดเยื้อ ค่อนข้างเร็วครับ การเล่าเรื่องไม่มีอะไรซับซ้อนมาก ทุกคนอ่านเรื่องนี้ไม่งง แน่ เพราะได้งง หนักไปตั้งแต่ปัญหาระหว่างเพื่อนและคนที่เคยรักไปแล้วครับ ส่วนลายเส้นเป็นอะไรที่ไม่แม็ตกับแนวฆ่ากันอย่างนี้อีกแล้ว ตาแหว๋วมาฆ่ากันยิงกันให้เห็นตามสไตล์ของ อ. เขาครับ

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องข้อมูลจำเป็นถูกทำเครื่องหมาย *