ไลออส เป็นผู้นำของปาร์ตี้นึงจัดกำลังพลไปลุยดันเจียนแห่งหนึ่งแต่ ด้วยความที่เขาต้องเดินทางไปแต่ละชั้นอย่างยาวนานทำให้อาหารที่เขาจัดเตรียมไว้หมดไปก่อนหน้านี้ไปแล้วและความซวยก็มาเยือนเมื่อ เรดดราก้อน มังกรโครตเทพโครตใหญ่ตัวนึงมาเจอพวกเขาในชั้นที่ไม่ควรจะเจอกัน ด้วยความอ่อนล้า พวกเขาสู้ไม่ได้และถูกส่งกลับด้วยเวทย์มายังด้านนอกดันเจียนโดยสูญเสียน้องสาวผู้ร่ายเวทย์ช่วยชีวิตนี้ไป ทำให้ไลออสต้องจัดกำลังพลลงไปช่วยน้องสาวที่อยู่ในท้องของเรดดราก้อน ก่อนที่เธอจะถูกย่อยไปก่อนเพราะในโลกนี้หากเสียชีวิตในดันเจียน สามารถทำให้คืนชีพได้หากร่างกายยังคงอยู่ เพราะฉะนั้นรีบไปช่วยเร็วเท่าไหร่ ร่างของเธอย่อมยังอยู่และโอกาสคืนชีพย่อมเยอะตามไปด้วย

แต่ปัญหาที่พวกเขาเจอคือ มีคนในปาร์ตี้ของเขาถอนตัวไป 2 คน เหลือเพียง ตัวเขา กับ สมาชิกอีก 2 คนเท่านั้น และด้วยเงินที่มีอยู่น้อยนิดเพราะเขาไม่ใช่ปาร์ตี้ที่โด่งดังอะไร ทำให้เขามีทางเลือกน้อยมากถ้าจะวางแผนเดินทางเข้าไปช่วยเหลือศพของน้องสาวเขา ความคิดที่แล่นเข้ามาก็คือเพื่อประหยัดงบเดินทางและเผื่อว่าจะเดินทางนานกว่าที่คิด งั้นเราจับมอนสเตอร์ที่เจอ แหลกเลยก็ได้นี่ ท่ามกลางการคัดค้านของ เอลฟ์สาว มาร์ชิล และชิลแช็ค แต่ด้วยเสียงที่หนักแน่นของ ไลออส และด้วยสถานะการณ์บังคับทำให้พวกเขาต้องดำเนินตามแผนนี้และต้องเดี๋ยวนี้ก่อนที่ร่างของ ฟาริน น้องสาวของเขาจะถูกย่อยจนร่างเนื้อหายไปและไม่สามารถคืนชีพได้

แต่ตั้งแต่ชั้นแรกเขาก็เจออุปสรรค์เพราะแม้จะมีหนังสือเกี่ยวกับการปรุงอาหารจากมอนสเตอร์อยู่ในมือแต่ด้วยประสบการณ์ที่ไม่เคยได้ลงมือทำเลยจึงเกิดปัญหาขึ้น และตอนนั้นเองที่ เซนชิ คนแคระที่ออกมาบอกวิธีการที่ถูกต้องในการปรุง แมงป่องยักษ์ กับ สไลม์ที่เขากำลังปวดหัวอยู่ และนี่คือเรื่องราวการเดินทางไปหาศพของน้องสาวจากท้องเรดดรากอนและการฆ่าไปกินไปพร้อมหัวใจที่พองโตของไลออสในฐานะเปิปพิสดารครับ. ด้วยเนื้อเรื่องย่อๆแบบนี้ ถามผมตอนแรกนะ ผมก็จะคิดว่าเรื่องนี้คงออกแนวตลก ผสมเนื้อเรื่องแฟนตาซี ในโลกที่รวมปาร์ตี้ไปตีในดันเจียนตามเนื้อเรื่องยอดนิยมในยุคนี้

เพิ่มเติมคือการนำการทำอาหารโดยมอนสเตอร์ที่เห็นกันอยู่บ่อยๆในหลายๆเรื่องมากินซะเลย ซึ่งการนำการทำอาหารมาผสมเรื่องแบบนี้ต้องบอกว่าเป็นไอเดียที่ดีเลยนะครับ มันจะมีเรื่องไหนบ้างนะที่เคยเล่าถึงวิธีการทำอาหารจากสไลม์ หรือสัตว์อื่นๆ ในเรื่องทำนองนี้ ก็ต้องบอกว่าไม่มี เต็มที่คือปราบพวกมังกรหรือมอนสเตอร์เนื้อขนาดใหญ่แล้วทำเนื้อย่างกินกัน เพราะฉะนั้นไอเดียนี้ถือว่าสดใหม่ดี เพราะสายการทำอาหารจะว่าไปมีคนอ่านแนวนี้เยอะใช่ย่อยนะครับ เพราะฉะนั้นเมื่อนำมารวมกันทั้ง ดันเจียน และ การทำอาหารก็คงเรียกคนอ่านได้ไม่มากก็น้อยแหล่ะ ซึ่งก็ต้องบอกว่ามันสนุกครับ แต่มันมีอะไรมากกว่าที่ผมคาดคิดไว้อีกนะครับ ต้องบอกว่าไม่คาดคิดสำหรับผมก็ว่าได้

นั่นก็คือการดำเนินเรื่องที่มีเรื่องราวความจริงจังเข้ามาผสมมากกว่าที่คิดไว้ อาจด้วย อ. ผู้เขียนรู้หรือวางแผนไว้ก่อนแล้วก็ได้ว่า การนำเสนอเรื่องเบาสมองแบบนี้ใช้ได้ไม่นานสำหรับเรื่องนี้ เพราะเมื่อผมอ่านไปซักเล่ม 1-2 จบ ความสนุกกับการได้เห็นการทำอาหารจากมอนสเตอร์มันไม่มากเท่าตอนแรกแล้ว สิ่งที่ได้เห็นก็คือการเพิ่มสัดส่วนของความดราม่าและความจริงจังของตัวละครมากขึ้นครับ เราจะเห็นได้ชัดเจนว่า ช่วงแรก ไลออสมีความสุขกับการหาของกินมากกว่าการตามหาร่างของน้อง

แม้ในหนังสือจะบอกว่าเขาซีเรียสนะ แต่ผมก็ยังมองว่าด้วยการนำเสนอแบบนี้นั้นเขามีความสุขกับการกินมากกว่า แต่พอกลางเล่ม 2 เป็นต้นมา เริ่มมีประเด็นดราม่าเพิ่มมากขึ้น และเราเริ่มเห็นความตรึงเครียดของการต่อสู้กับมอนสเตอร์ต่างๆ แบบสมจริงมากขึ้นครับ เรียกว่าหลายๆครั้ง ปาร์ตี้ของพระเอกเราแทบตายกันยกปาร์ตี้เลยทีเดียว นั่นคือระดับของความเข้มข้นของเรื่องครับ และที่ดีมากที่สุดก็คือการสร้างสมดุลของการหาอาหารกับความเป็นจริงที่ เซนชิ เป็นคนบอกอยู่ตลอดเวลาว่า ฆ่าเท่าที่เราต้องกิน เพื่อให้สมดุลอันยอดเยี่ยมในดันเจียนนี้คงอยู่ตลอดไป

ประเด็นความตรึงเครียดหรือดราม่าในเรื่องนี้ต้องบอกตรงๆ ว่าเป็นอะไรที่ผมคาดไม่ถึงนะครับว่ามันจะโยงกันไปมา คือตอนแรกคิดว่าเนื้อเรื่องแต่ละตอนมันจบของมันไปอยู่แหล่ะ ตอนนี้เจอสัตว์น้ำ จัดการ และทำอาหารกิน จบ แต่ไปๆมาๆ ไอ้ที่คิดว่าจบกับไม่จบครับเรื่องนี้เป็นการผูกเรื่องที่ผมเกินคาดเดามากๆ อย่างไอเดีย การที่ไลออสเกิดหน้ามืดอยากเข้าไปกินอาหารที่อยู่ในรูป เรื่องนี้ผมคิดว่าคงจบไปของมันเองแหล่ะ แม้จะมีตัวละครในรูปที่ดูเหมือนจะมีบทบาท แต่ก็ไม่คิดว่ามันจะผูกโยงกันไปยังฉากตอนกลางๆของเรื่องให้เราได้เห็นว่าเจ้าตัวนี้แหล่ะเป็นตัวอันตรายครับ รวมถึงการไม่ระแวดระวังของปาร์ตี้อื่นที่เดินทางมายังดันเจียนนี้ที่ผมคาดไม่ถึงว่าจะมีผลต่อปาร์ตี้ของตัวเอกไปในแง่น่ากลัวอย่างนี้ครับ

เป็นเรื่องที่ผมไม่ได้คาดเดาเอาไว้ รวมถึงการคืนชีพน้องสาวของไลออสที่เดาไม่ออกอีกว่ามันจะโยงถึงภาระกิจอันตรายสุดๆของเหล่าปารตี้ไลออสครับ ซึ่ง แต่ในเรื่องก็ไม่ได้ทิ้งความฮาให้หายไปนะครับ ยังคงมีความฮาตามแบบของเรื่องนี้อยู่เพียงลดความเข้มลงมาเพิ่มเนื้อเรื่องซีเรียสเข้าไปมากขึ้น ซึ่งโดยส่วนตัวผมว่ามันน่าสนใจทำให้อ่านแล้ววางไม่ลงเลยครับ

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องข้อมูลจำเป็นถูกทำเครื่องหมาย *