พล็อตเรื่องแปลกดีไหมครับ อยู่ๆ ทุกคนก็มีโอกาสตายเกิดขึ้นโดยที่ตัวเองไม่ได้เป็นคนเลือก จากการต้องถูกฉีดแคปซูลในตอนเด็ก(เด็กทุกคนต้องฉีด) เพราะเหตุผลว่าเพื่อความรุ่งเรื่องของชาติ เพื่อทุกคนจะได้เข้าใจถึงความหมายของการมีชีวิต เพื่อทุกคนจะได้ตระหนักถึงว่าชีวิตนี้มันสำคัญแค่ไหน เพราะฉะนั้นเราทุกคนต้องใช้ชีวิตอย่างมีค่า เพราะความตายมันอาจมาเยือนคุณได้ตลอดเวลา

ไอ้ความคิดแบบนี้มันจะเรียกว่าไงดีครับ แต่ที่รู้นะ ว่าหากวันนี้ผมทำงานแล้วกลับถึงบ้าน จู่ๆ ก็มีคนมาเรียกหน้าบ้านแล้วยื่นไอ้ใบนี้ให้แล้วบอกว่า คุณมีเวลา 24 ชม นะ ทำอะไรก็รีบทำ แต่ห้ามก่ออาชญากรรมนะ เพราะสิ่งที่คุณก่อโทษมันจะไปอยู่กับคนในครอบครัวแทนคุณเมื่อคุณตาย ครอบครัวคุณจะต้องชดใช้ในสิ่งที่คุณก่อ แต่ไม่ต้องกังวล ด้วยบัตรอันนี้เอาไปแสดงที่ไหน ฟรี นะครับ อยากกินอะไรกิน เที่ยวไหนเที่ยว ไม่เสียเงินจ๊า

คุณจะรู้สึกอย่างไรถ้าเจอเหตุการณ์นั้นกับตัวเอง เวลาที่นับถอยหลังอยู่ขณะนี้จะต้องทำยังไง ความรู้สึกที่รู้สึกตอนนี้จะทำให้มันเบายังไง และทำไมเรื่องพวกนี้ต้องมาเกิดกับตัวเอง ไม่ใช่คนอื่น โครตดราม่าเลยครับ สุดๆ ครับ ถือเป็นการสร้างเงื่อนไขพิเศษออกมาได้อย่างโหดเอามากๆ เราจะได้เห็นปฎิกริยา ต่างๆ ของบุคคลในเรื่องในตอนต่างๆ ที่สนองออกมาหลังจากได้เห็นไอ้ใบ อิคิงามิ นี้

ความดราม่าความเครียด ความกลัว ความเศร้าและเสียใจ สิ่งต่างๆ ไหลออกมาโดยกั้นไม่อยู่ทั้งกับตัวเองและบุคคลในครอบครัวที่รับรู้เรื่องนี้ ถือเป็นเรื่องที่สร้างประเด็นดราม่ากันสุดๆ นี่คือการค้นหาแนวทางในการใช้ชีวิตเหรอ หรือนี่คือการบอกให้ทุกคนรู้ว่า การมีชีวิตมันมีความหมายมากเกินกว่าจะใช้เวลาทิ้งไปวันๆ

นอกจากเราจะได้เห็นความดราม่าของตัวละครในแต่ละตอนที่ได้รู้ชะตากรรมของตัวเองว่ากำลังจะขาดลงในไม่กี่ชม.นี้แล้วนั้น ตัวละครโครตดราม่าที่ต้องรับบทหนักในทุกตอนๆ อย่างแท้จริงนั้นก็คือ เจ้าหน้าที่เขต คนที่ต้องส่งใบ อิคิงามิ ให้กับคนที่ซวยครับ เพราะอย่าลืมว่าเขาก็เป็นคนๆ นึงที่ต้องมาเจอชะตากรรมแห่งความเครียด ซ้ำๆ ๆๆๆๆๆ กันทุกวันทุกวันในการที่จะต้องไปเคาะและส่ง อิคิงามิ ให้กับคนที่ต้องรับเคราะห์นี้ไม่ใช่เรื่องง่าย สิ่งที่เขาต้องเจอเลยคือต้องเจอกับคำถามมากมาย ว่าทำไมต้องเป็นเขา

หรือลูกเขา การที่จะให้คนสติแตกหรือคนที่กำลังตกตะลึงอยู่นั้นเข้าใจในสถานการณ์ที่กำลังเจออยู่นี้ไม่ใช่เรื่องง่าย ซึ่งก็น่าเห็นใจคนส่งคนนี้ยิ่งนัก การที่ได้เจอแววตา สายตา ความรู้สึกที่สิ้นหวังของคนๆอื่นอยู่ตลอดเวลาทำให้เขาตั้งคำถามเกี่ยวกับสิ่งที่เขาทำว่า สิ่งที่รัฐร่างเอาไว้นี้มันดีต่อสังคม หรือมันจำเป็นจริงๆเหรอ เพราะอะไรเป็นสิ่งที่เขาถูกสั่งว่าห้ามคิด เพราะหากแม้เขามีความสงสัยในสิ่งที่รัฐให้ทำนี้ เขานั่นแหล่ะก็จะถูกหน่วยงานของรัฐหิ้วออกไปปรับทัศนะคติ และที่สำคัญคนที่กลับมาจากการปรับทัศนะคตินั้นไม่มีใครเหมือนเดิมซักราย เพราะฉะนั้นการที่เขาต้องเจอชะตากรรมแบบนี้แม้ไม่ใช่คนที่ถูกใบ อิคิงามิ นี้เสียเองแต่ก็เครียดไม่แตกต่างกันครับ

ในเรื่องนี้เราจะเจอเหตุการณ์เหล่านี้กันทั้งเล่ม เราจะได้เห็นมุมมองของคนทีกำลังจะตาย ทำในสิ่งที่คนใกล้ตายเลือกทำ ผมไม่แปลกใจเลยที่ตัวละครหลายๆ ตัวเลือกทำอะไรบางอย่างที่ไม่เกินคาดคิดเพราะหากเป็นตัวเราเจอแบบนี้ ไม่มีใครยืนยันได้ว่าเราจะยิ้มรับและยอมรับในสิ่งที่โดนยัดเยียดให้ทำนี้ได้อย่างปกติสุข … ถ้าเป็นแบบนั้นสิที่เรียกว่าแปลก.

อิคิงามิ เป็นผลงานที่จะป้อนมุมมองของการใช้ชีวิตและมองชีวิตของคนที่กำลังจะหมดลม แต่ไม่ใช่หมดลมแบบนอนบนเตียง แต่กำลังจะหมดลมโดยที่มีสิ่งค้างคาใจ และต้องทำให้มันจบในช่วงเวลาที่จำกัด หลายคนเลือกที่จะทำอะไรบ้างอย่างจากสิ่งที่มีอยู่ในหัวมากมาย มันสะท้อนอะไรหลายๆอย่างให้กับคนอ่านอย่างเรา หนึ่งในนั้นคือ ชีวิตมันสั้นใช้ซะ ด้วยเนื้อหาที่เข้มข้นปานชะนี้

ลายเส้นก็เป็นอีกเรื่องที่ควรใส่ใจ เรื่องนี้ลายเส้นไม่ได้เทพมาก แต่ดูแล้วเข้าใจ ผมว่าเข้าได้ดีกับเนื้อหา ลายละเอียดและมุมมองดี จดจำง่ายและแปลกตา การวาดหน้าตาของคนที่สิ้นหวัง หมดหวัง หมดกำลังใจ ทุกข์ร้อนในสิ่งที่เจอ หรือแม้แต่หมดห่วงและปล่อยวางของตัวละคร ลายเส้นเรื่องนี้วาดออกมาได้เป็นอย่างดี ผมชื่นชอบไม่ใช่น้อยครับสำหรับลายเส้นเรื่องนี้

อิคิงามิ นี้เป็นผลงาน อ. Mase Motoro โดยในเมืองไทย TKO เป็นผู้ได้รับลิขสิทธิ์โดยมีทั้งหมด 10 เล่มจบครับ หาไม่ยากในตลาดตอนนี้ครับ

นี่คือการ์ตูนสายดราม่าที่ควรอ่าน คุ้มค่าในการซึบซับมุมมองและความรู้สึกต่างๆ ที่มีหลากหลาย พร้อมการหักมุมในแง่ต่างๆ ได้เป็นอย่างดี โจทย์ที่สร้างขึ้นมาก็นำมาเล่นได้อย่างสนุก แม้มันจะสิ้นหวังแต่มันก็ได้สร้างความหวังและการตระหนักรู้ในชีวิตของหลายๆตัวละครได้เป็นอย่างดี และแน่นอน เราจะไม่เรียนรู้อะไรจากเรื่องนี้เลยเหรอ ทั้งๆที่นี่ก็คืออีกหนึ่งบทเรียนของชีวิตมนุษย์เราครับ … อ่านเหอะ ชอบหรือไม่ชอบก็เป็นอีกเรื่อง แต่ห้ามพลาดครับ

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องข้อมูลจำเป็นถูกทำเครื่องหมาย *