ตอนแรกตั้งใจว่าจะเริ่มรีวิว ถนนพระอาทิตย์ ก่อนน่ะแหละฮะ แต่ดูท่าจะใช้เวลาเป็นวัน ไม่ต้องทำอย่างอื่นพอดี เลยกัดฟันรีวิวรวมเล่มเรื่องแรกในชีวิตของยุทธภูมิดีกว่า ล่ามหากาฬ (ตอนแรกผู้แต่งใช้ชื่อเห่ยๆว่า “ล่า” โดดๆเลย เป็นบุญแล้วที่ทางสำนักพิมพ์เปลี่ยนชื่อให้ ค่อยสมกับการ์ตูนแอคชั่นหน่อย)

เนื้อเรื่องก็จะหนักไปทางไซไฟแอคชั่น เป็นเรื่องของพระเอกรับจ้างทำป้าย ชื่อโจ ได้พบกับสาวพลังจิต เออร์ตี้ ที่กำลังรู้สึกหลงยุค สตั้นจนเหมือนความจำเสื่อม แล้วก็มีเอเลี่ยนจากต่างดาวที่สามารถควบคุมสิ่งมีชีวิตได้บุกมาที่โลก โดยหวังจะยึดครองโลก ฆ่าคนตายไปจำนวนมาก พังเมืองซะราบเป็นหน้ากลอง — ทั้งโจและเออร์ตี้จึงต้องหาทางปกป้องโลกใบนี้ให้ได้ เพื่อไม่ให้ทุกอย่างบานปลายไปมากกว่านี้

เคยได้ยินมาว่า ผู้แต่ง เขียนเรื่องนี้ตั้งแต่สมัยเรียนมัธยม (โว้ว!!) ต้องบอกเลยว่าลายเส้นและเนื้อเรื่องเกินอายุสุดๆ (วาดการ์ตูนไม่ใช่ของง่ายๆเลยนะ) แล้วดันวาดดีกว่า ถนนพระอาทิตย์ ซะด้วยอีกนะลายเส้นที่ใช้ในเรื่องมันจริงจังมาก มันไม่เหมือนยุทธภูมิสายกัมมี่แบร์แบบที่เราคุ้นเคยกันอ่ะ (ใครเพิ่งรู้จักจากปมสยอง ก็ชัทอัปไปก่อนนะ) เนี่ย!! อยากได้แบบนี้อีกเยอะๆเลย มีองค์ประกอบในเรื่องมากมายที่ยุทธภูมิพยายามทดลอง ใส่มันเข้ามา แน่นอนว่าหลายๆฉากนั้น จะไม่ได้เห็นในเรื่องถัดๆมาอีกแน่นอน อย่างเช่น ฉากเออร์ตี้อาบน้ำฝักบัว (วาดสัดส่วนใช้ได้เลย) เราจะได้เห็นฉากแบบนี้ 2-3 รอบได้ แต่เนื้อเรื่องไม่ได้ไปในทางลามกอะไร (อย่าหวังๆ) หรือแม้แต่ฉากอื่นๆในเรื่อง ดูมีความตั้งใจอย่างมาก ทั้งการสานเส้นผม การออกแบบตัวละคร สีหน้าท่าทาง ไม่เชื่อก็ลองเอาไปเปรียบเทียบกับถนนพระอาทิตย์เล่มแรกดูสิ อื้อหือ ต่างราวฟ้ากับเหว เนี่ยๆ ดูเอาจากรูปด้านล่าง

มาพูดถึงเนื้อเรื่องกันบ้างดีกว่า ฉากแอคชั่นในเรื่องนี้เข้าขั้นวินาศสันตะโร สะใจคอแอคชั่นแน่นอน ทั้งพื้นที่กรุงเทพที่ระเบิดเหลือแต่ซากปรักหักพัง ต่อสู้กันเลือดสาด แต่มนุษย์ต่างดาวที่พระเอกนางเอกต้องเข้าห้ำหั่น ตัวเล็กขนาดที่เอา teen เหยียบก็แบนแล้ว (55555) ถึงจะออกแบบได้น่าขำใส่ก็จริง แต่พวกมันมีสกิล Mind Control ที่สามารถเข้าสิงร่างสิ่งมีชีวิตได้เพื่อควบคุมร่าง หากตายก็ไปสิงร่างอื่น — ซึ่งที่มันต้องการเลือกสิงร่างมนุษย์ ก็เพื่อต้องการมันสมองอันชาญฉลาดของมนุษย์ในการยึดครองโลก แต่ฉันใดก็ฉันนั้น พวกมันมีกันไม่ถึง 10 ตัวด้วยซ้ำ (น้อยป๊ายยย) เออ มีน้อยก็จริง แต่จะสู้ยากมากก็ตอนสิงร่างคน แล้วลอยได้ ยิงลูกไฟได้ โดยถ้าฆ่ามันทิ้ง คนก็จะตายไปด้วย — แล้วเออร์ตี้ นางเอกพลังจิตที่เกิดจากการทดลองวัคซีนของพ่อตัวเอง ก็ใช้พลังจิตเข้าห้ำหั่น — มีคำถามเกิดขึ้นมากมายในเรื่อง เช่น ที่มาที่ไปของนางเอก สาเหตุที่มนุษย์ต่างดาวบุกโลก พลังพิเศษของนางเอก ทำออกมาได้น่าสนใจมากๆ น่าติดตาม อาจจะหน่วงในบางช่วง เปลืองหน้ากระดาษ แต่การผูกเรื่องในการ์ตูนชุดนี้แทบจะไม่มีช่องโหว่เลย น่าชื่นชมสุดๆ ดีกว่าการ์ตูนไทยบางเรื่องด้วยซ้ำ ไม่เหมือนนักเขียนบางคนที่เขียนมาตั้ง 20 ปี แต่ไม่พัฒนาเฮี่ยอะไรเลย ไม่บอกหรอกว่า ชื่อสำรา…(ใจเย็นเฮ้ย!!! เรลกัน)

แต่ก็ยังมีข้อเสียแบบมือใหม่อยู่บ้าง เช่น ตัวละครหญิงต่างๆที่มีมิติเดียว นิสัยใจคอแบบเดียวกันหมด อารมณ์ตัวละครไม่คงที่ แบบต่อให้เรียบร้อยแค่ไหนก็สามารถชูนิ้วกลางใส่พระเอกได้ทุกเมื่อ (มันใช่เรอะ?) มีบทพูดซ้ำๆซากๆ ถามคำถามแบบเดียวกันไปกว่า 10 หน้า (ช่วงที่เออร์ตี้เจอกับเอเลี่ยนในร่างมนุษย์ครั้งแรก) และที่น่าปวดใจที่สุด น่าเสียดายที่สุดก็คือ ตอนท้ายๆของเรื่องนั่นแหละ ที่ทำเอางงกับมันไปเป็นวัน ฉากที่นางเอกปราบเอเลี่ยนตัวสุดท้าย แล้วใช้พลังจิตให้กิ่งไม้แทงทะลุร่างเอเลี่ยนเพื่อเป็นการปิดฉาก แต่ก็ทำให้นางเอกตายทันที (ห๊ะ?) จะว่าเอเลี่ยนมันระเบิดตัวเองก็ไม่ใช่ เพราะตอนที่พระเอกเอาปืนยิงมัน ก็แค่นอนตายเฉยๆ ถ้างั้นนางเอกก็น่าจะรอดสิ แต่ดันตายแบบไม่มีสาเหตุซะงั้น แล้วพระเอกก็ควงใครไม่รู้หลังจากเหตุการณ์ล้างกรุงเทพ สรุปเนื้อเรื่องแบบไม่เคลียร์ คือไม่รู้ว่าจะหายงงตรงไหนดีวะ ทั้งหมดเกิดจากประสบการณ์อันน้อยนิดของคนเขียนอย่างไม่ต้องสงสัย แบบเริ่มมาน่าติดตาม แล้วก็มาตายที่ 10 หน้าสุดท้าย (อะไรฟะ!!?!) พูดแล้วเสียดายมากๆ (ถึงจะสปอยล์ไปแบบไม่รู้สึกผิด แต่ก็แนะนำให้อ่านจากการ์ตูนดีกว่า ได้อรรถรสกว่าเยอะ)

….ทั้งลายเส้นและเนื้อเรื่องนั้น ฉายแววนักเขียนตั้งแต่แรกเริ่มเลยทีเดียว ด้วยในเรื่องของการวางโครงเรื่องที่ซับซ้อนแต่เข้าใจง่าย และการวาดตัวละครที่สวยมาก (แต่ดันไม่เอามาใช้ในเรื่องอื่น) ชอบฉากต้นๆเรื่องที่พระเอกพานางเอกมาอยู่บ้านชั่วคราว มีองค์ประกอบของดราม่ามืออาชีพของจริง ซึ่งจะได้เห็นอีกมากในเรื่องต่อไป ถนนพระอาทิตย์

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องข้อมูลจำเป็นถูกทำเครื่องหมาย *